Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018


Xωρίς επιστροφή

Τρέχουν οι ώρες μου διψασμένες
πάνω στην πυρωμένη άσφαλτο
ανάμεσα σε βρώμικους τοίχους
 και θλιβερά συρματοπλέγματα κυλούν
 παράδεισο φεγγαρόλουστο γυρεύουν
δροσοσταλιές νερού στα φύλλα.

Τυφλά παιδιά ακριβοδίκαιο κυνηγητό
 θαρρούν πως παίζουν με του χρόνου
 το αδάμαστο μπαλόνι.

Και δε βλέπουν πώς θέριεψαν
   τα αγκάθια στον κήπο.
Δε βλέπουν πως δεν υπάρχει
  επιστροφή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου